พ่อบุญเครือ เขมาภิรัตน์ เป็นบุตรของนายปินฉ่อน เขมาภิรัตน์ และ นางบุญช่วย เขมาภิรัตน์ เกิดเมื่อวัน 8 กันยายน พ.ศ. 2484 มีพี่น้องร่วมบิดามารดา รวม 8 คน พ่อสมรสกับแม่ธิดา เขมาภิรัตน์ มีบุตรธิดารวม 4 คน ได้แก่
นายคนธีร์ เขมาภิรัตน์ หรือ หนึ่ง
นายฉัตรมงคล เขมาภิรัตน์ หรือ คิง
นายบัลลังก์ เขมาภิรัตน์ หรือ แจ็ก
นางสุดจินดา เศรษฐกูลวิชัย หรือ แหม่ม
ในวัยเด็กพ่อเป็นเด็กยากจน ที่เกเร อาศัยอยู่ที่ตรอกจันทร์ กรุงเทพฯ เรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม จนจบ ม.8 เริ่มต้นชีวิตการทำงาน เป็นพนักงานไทยออยล์รุ่นที่ 1 สมรสกับแม่ธิดา ที่เจอกันตั้งแต่เรียนหนังสือ และได้ย้ายถิ่นฐานมาสร้างครอบครัวร่วมกันที่ศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ได้กลายเป็นคนศรีราชานับแต่นั้นมา เป็นระยะเวลาร่วม 60 ปี
หลังจากที่ทำงานกับไทยออยล์ได้ 15 ปี พ่อได้ลาออกจากงาน เพื่อมาทำกิจการรับเหมาก่อสร้างเล็กๆ ต่อยอดสร้างตัวจนจดเป็นบริษัทขนาดใหญ่ ดำเนินธุรกิจต่อเนื่องจนสามารถนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ในชื่อ บริษัท ศรีราชาคอนสตรัคชั่น จำกัด มหาชน เมื่อปี พ.ศ. 2555
อุปนิสัยในการทำงานนั้น พ่อเป็นคนใฝ่รู้ ชอบอ่านหนังสือหาข้อมูล เพื่อใช้เป็นแนวทางในการทำธุรกิจ พ่อบอกเสมอว่า เราต้องรู้ทุกเรื่อง จะได้ไม่โดนหลอก ถึงพ่อจะมีนิสัยนักพนันที่ติดตัวมาตั้งแต่วัยเด็ก แต่เมื่อถึงการทำงานแล้ว พ่อมีความระมัดระวัง รอบคอบมาก เพราะพ่อรักครอบครัวของพ่อมาก ไม่ต้องการให้ครอบครัวต้องเสี่ยงหรือเดือดร้อนเลย ทุกๆวันคิดแต่จะสร้างฐานะให้มั่นคง เพื่อไม่ให้แม่และลูกหลานไม่ต้องลำบาก
พ่อมีคุณย่าเป็นแบบอย่างของความมัธยัสถ์ รู้ค่าของเงิน ไม่ชอบเป็นหนี้ ไม่ชอบโอ้อวดหรือใช้ของแพง ไม่ใช้เงินเพื่อความสุขส่วนตัวเลย เงินที่พ่อหาได้ เมื่อเข้ากระเป๋าแล้ว ไม่มีใครสามารถเอาออกมาได้ เงินทุกบาทพ่อเก็บไว้ให้แม่และลูกๆเท่านั้น
พ่อภูมิใจในความเป็นคนศรีราชา ภูมิใจในบริษัทที่สร้างมามาก การทำธุรกิจของพ่อ แม้เกี่ยวข้องกับผู้คนหลากหลาย รวมถึงพนักงานกว่า 3 พันคน แต่พ่อรักลูกน้อง รักพนักงาน ไม่เคยเอาเปรียบใคร ปรารถนาให้ทุกคนร่ำรวย ได้ดีกันตามความสามารถ ช่วยเหลือและให้โอกาสกับผู้คนมากมาย เถ้าแก่บุญเครือคนนี้ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ให้กับคนรอบตัวอย่างแท้จริง
เรื่องราวของชีวิตพ่อทั้งเรื่องส่วนตัว เรื่องงาน รวมถึงคำสอนและข้อคิด พ่อได้บันทึกไว้ใน มหาวิทยาลัยชีวิต ของ บุญเครือ เขมาภิรัตน์ เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือที่ท่านถือกันอยู่ ซึ่งลูกๆทราบดีว่าพ่ออยากให้ทุกคนได้ลองอ่านดูครับ
ช่วงปีสุดท้าย พ่อล้มครั้งหนึ่ง ส่งผลต่อสุขภาพพ่อมาก ทำให้ต้องมีการผ่าตัดซ้ำเพื่อรักษาอาการต่างๆ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 ตุลาคมที่ผ่านมา พ่อเข้ารับการผ่าตัดอีกครั้ง และเกิดเรื่องไม่คาดคิดหลังพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ทำให้พ่อต้องเข้า ICU เป็นระยะเวลา 30 วัน พ่อเป็นนักสู้ตัวจริง แม้หัวใจจะหยุดเต้นไปถึง 6 ครั้ง แต่ก็สู้จนฟื้นขึ้นมาได้ จนกระทั่งเช้าวันที่ 15 พฤศจิกายน พ่อหัวใจหยุดเต้นครั้งที่ 7 ครั้งนี้ทำให้พ่อที่ยิ่งใหญ่ของเรา นักสู้แห่งศรีราชา ได้จากโลกนี้ และครอบครัวที่รักของเขาไปอย่างสงบ
พ่อครับ บัดนี้ถึงเวลาพักผ่อนของพ่อแล้ว ขอพ่อจงหลับอย่างสงบเถิด แม้กายจะดับสูญ แต่เรื่องราวของพ่อ ความดีของพ่อ คำสอนของพ่อ จะอยู่ในความทรงจำ ในหัวใจ ของทุกคนในครอบครัว พระคุณอันแสนยิ่งใหญ่ จะคงอยู่กับลูกหลานของพ่อ ตลอดไป